Τρίτη, Φεβρουαρίου 20, 2007

Η Ρίτα, η παντόφλα και η κλειδαρότρυπα

Τα τελευταία χρόνια η Ρίτα είχε αποκτήσει μια κακιά συνήθεια.
Οι κακές συνήθειες δεν φαίνονται από την αρχή. Η καθεμιά είναι μια συλλογική ύπαρξη από πάμπολλες άλλες που εκπορεύονται από την κύρια και την εμπλουτίζουν. Φανερώνονται σταδιακά και είναι ύπουλες. Δείχνουν το επικίνδυνο τους πρόσωπο συνήθως αφού καταφέρουν να κάνουν τη ζημιά τους.
Δεν ήταν ότι δεν την προειδοποίησε κανείς. Οι πολύ κοντινοί της φίλοι το έβλεπαν. Δύο εξ αυτών προσπάθησαν να τη νουθετήσουν ο καθένας με το δικό του τρόπο.
Η κολλητή της η Κάλλη το είδε πρακτικά (ειδικότητα της) και γλυκά, έμμεσα αλλά επίμονα προσπάθησε να την βοηθήσει να το αντιληφθεί. Ο κολλητός της που είναι και το τάλε-κουάλε της σε αρσενικό (περίπου) της τα 'χωσε έξω από τα δόντια πολλάκις. Αλλά ήξερε, ήξεραν και οι δύο ότι αν δεν έτρωγε την παντόφλα της δεν θα ίσιωνε.
Και η παντόφλα ήταν που φοβόντουσαν. Γιατί η κακή της η συνήθεια δεν την προετοίμαζε καθόλου για κάτι τέτοιο. Τουναντίον την έκανε ακόμα πιο ευάλωτη σε όποια παντόφλα τύχαινε να συναντήσει στο ακατάστατο μπουντουάρ της ζωής.
Η παντόφλα, η μία, η πιο επικίνδυνη, αυτή που την ένιωθαν, την μυριζόντουσαν να πλησιάζει απειλητικά, ήρθε ένα γλυκό απόγευμα του Ιούνη. Και η Ρίτα ήταν απροετοίμαστη ας όψεται η κακιά της η συνήθεια. Ήρθε ιπτάμενη, σαν βολίδα, με φορά νοτιοανατολική. Και με την ταχύτητα της, έσκασε δυνατά στο μάγουλό της, βάζοντας τη σε τροχιά γύρω από τον εαυτό της σαν ανθρώπινη σβούρα. Σαν χαμένος δερβίσης στροβιλίστηκε για αρκετή ώρα πάνω στο παρκέ. Μέχρι που η φυγόκεντρος και η τύφλα της από τη ζαλάδα την εκσφενδόνισαν πάνω στον τοίχο. Κόλλησε πάνω του και μετά από μια ξαφνική απόφαση του Χρόνου να δείξει έμπρακτα τη συμφωνία του με τη θεωρία του χάους, γλίστρησε με καρτουνίστικη ακρίβεια από τον τοίχο και σωριάστηκε στο πάτωμα.
Έκτοτε προσπαθούσε να σηκωθεί αλλά η κακή της η συνήθεια δεν είχε κοπεί εγκαίρως και την συνόδευε ακόμα. Αυτή λοιπόν σαν βαριά αλυσίδα κρατούσε τη Ρίτα εκεί στο πάτωμα. Περιττό να αναφέρω την απόγνωση και την αγανάκτηση των κολλητών της σ' αυτό το σημείο. Βλέπανε τις προσπάθειες της να πηγαίνουν στο βρόντο. Προσπαθούσαν να της εξηγήσουν αλλά εκείνη δεν ήθελε να καταλάβει και συνέχιζε το βιολί της. Παρ' όλ' αυτά είναι φιλότιμο παιδί και δεν το έβαλε κάτω κι ας ήταν για καιρό στα πατώματα με μια καταθληψάρα νααα με το συμπάθιο.
Ένα πρωί - ή μήπως ήταν βράδυ που φωτίστηκε κι αυτό από το φως της κατανόησης - αναγνώρισε το κακό της συνήθειο που είχε καταντήσει τροχοπέδη. Ήρθε ένας δάσκαλος παλιός, μέσα από τις σελίδες ενός παλιού βιβλίου της, να την ταρακουνήσει.
Είδε τον εαυτό της, σαν να κρυφοκοίταζε από την κλειδαρότρυπα της ντουλάπας, να είναι παγιδευμένος μέσα σε ένα δέντρο που είχε τυλιχτεί σαν βόας γύρω της. Το δέντρο ήταν πολύ μεγάλο και είχε ένα σωρό κλαδιά που φύτρωναν από αυτό και την τύλιγαν σαν μια εφαρμοστή φυλακή, σαν μια πανοπλία με σκουριασμένες αρθρώσεις, που την έκαναν άκαμπτη και ευάλωτη συνάμα. Έμεινε να παρατηρεί τον παγιδευμένο εαυτό της χαμένη σε μια άχλη που δημιούργησε άλλο ένα ακαθόριστο νεύμα του Χρόνου. Δεν κατάλαβε πόσο καιρό είχε το πριόνι στο χέρι της αλλά μόλις αυτό βρέθηκε μέσα στο πλέγμα της αντίληψής της ήξερε ότι ήταν πρακτικά ελεύθερη από την φυλακή που είχε τυλίξει την ύπαρξή της.

Όχι η ιστορία δεν έχει "χάπι εντ" ούτε καν εντ γιατί μια συνήθεια που έχει γίνει δεύτερη φύση δεν κόβετε από τη μια μέρα στην άλλη. Αλλά κόβετε. Και η Ρίτα έχει πάρει το πριόνι και κόβει. Όσο πιο πολύ κόβει τόσο πιο καλά νιώθει. Η ελευθερία είναι κοντά κι ας έχει ο δρόμος παγίδες. Τα είδε όλα καθαρά και τραγουδάει δυνατά.

Το γέλιο είναι το κλειδί,
και η άσκηση η πόρτα,
το άνοιγμα για να φανεί
πέσε στην έφηβη φωτιά
και στου νερού τη μήτρα

Ετικέτες

3 Comments:

Blogger r3b3t0skil0 said...

Πολύ όμορφα και έξυπνα δοσμένη ιστορία! :)

22/2/07 14:58  
Blogger Χρίστος said...

Ποιό ήταν το βιβλίο???
Η έκφραση "σαν μια πανοπλία με σκουριασμένες αρθρώσεις, που την έκαναν άκαμπτη και ευάλωτη συνάμα" είναι όλα τα λεφτά!
Καλημέρα!

28/2/07 12:55  
Blogger terrangirl said...

@r3b
thanx man! προσπαθώ...
ένας πειραματισμός είναι

@χρίστος
Καλησπέρα!
Η ιστορία είναι φανταστική και το βιβλίο επίσης ένα φανταστικό μέσο για να σκάσει μύτη ο από "μηχανής δάσκαλος" :P
(ίσως επειδή για μένα κάποια βιβλία έχουν χτυπήσει καμπανάκια αρκετές φορές στη ζωή μου)

28/2/07 17:06  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home