Πέμπτη, Νοεμβρίου 23, 2006

A day in...



Ξυπνάω!
Φως στα μάτια, μισόκλειστα. Τα πόδια βαριά και η καρδιά πονά.
Σέρνομαι. Ντύνομαι. Φεύγω
Δρόμοι!
Βρωμιά και αηδία.
Ανθρώπινα ράκη συντροφεύουν τις διαδρομές.
Βουτηγμένες στη μελαγχολία
Αγχος!
Δουλειά και ανοησία. Τρέχω, τι να προλάβω. Αδιέξοδο μόνο χωρίς ουσία.
Αδειάζω, γεμίζω, και τη μηχανή γυρίζω.
Επιστροφή!
Πού πάω; Προορισμός προσωρινός και βαρετός.
Βουτάω στην απελπισία. Μα το κύμα με παρασέρνει στης θύμησης την παραλία.
Πόνος!
Θύμηση συγκεχυμένη, η αγάπη που μου έκλεβε την ψυχή. Θύμηση θυμωμένη.
Προδοσία!
Φωνές, κλάμα και ψευτιά. Το βλέμμα ρίχνω μέσα βαθιά.
Κενό!
Αυτό υπήρχε στο βλέμμα του όταν με πήρε αγκαλιά να περπατήσουμε στο Δρόμο.
Φρίκη!
Παγώνει την ψυχή. Παλεύω να πάρω ανάσα.
Ο δαίμονας κλείνει σφιχτά το χέρι και νεκρώνει η καρδιά.
Μάχη!
Συστρέφομαι, χτυπάω με λύσσα, παλεύω. Πρέπει να την κερδίσω πίσω.
Υπομονή!
Τη χάνω. Τρία μπρος και δύο πίσω. Μα στο τέλος την απόσταση θα τη διανύσω.
Ελευθερία!
Ζωή, πνοή, υπόσταση να της χαρίσω.

2 Comments:

Anonymous Ανώνυμος said...

Πολύ όμορφο το post σου!
Ελπίζω και σου εύχομαι να την διανύσεις σύντομα την απόσταση και όσο πιο ανώδυνα γίνετε! :)

23/11/06 23:43  
Blogger terrangirl said...

σε ευχαριστώ ρεμπετόσκυλο :)

23/11/06 23:47  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home