Παρασκευή, Ιουνίου 16, 2006

Εδώ ο καλός ο βουτηχτής - σκέψεις από το βυθό




Ημερολόγιο βυθού - Μέρα 7


Πώς μπορείς να συμβιβάσεις από τη μία τη λογική σου που σου λέει ότι αυτό που σου συμβαίνει είναι οριστικό αλλά από την άλλη κάνεις μια αρνησηάρα ναααα με το συμπάθιο;
Όταν αυτό που σου συμβαίνει είναι τόσο επίπονο και τόσο ξαφνικό που δεν αντέχεις ούτε να το περιγράψεις με 2 λόγια, πώς μπορείς να ξυπνάς χωρίς να κλαις;
Ξέρω ότι είμαι σε σοκ ακόμα αλλά δεν καταφέρνω να χαλαρώσω να κυλιστώ στη θλίψη μου και να ζήσω αυτό το συναισθηματικό πένθος ώστε να φτάσω στην αποδοχή φυσιολογικά. Δεν μου το επιτρέπουν οι περιστάσεις που κάθε μέρα κάνουν αυτό το σοκ πιο έντονο. Η καρδιά μου σφίγγεται μέσα μου, η αναπνοή μου γίνεται δύσκολη, με κόπο τόσο συχνά που κοντεύω να το συνηθίσω.
Πόσο θέλω να τρυπώσω κάπου και να κοιμηθώ μέχρι να σταματήσει αυτός ο πόνος.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ημερολόγιο βυθού - Μέρα 12

Δεν έχει νόημα η ελπίδα σε κάτι που από μόνο του φωνάζει τέλος.
Πόσο πολύ μπορεί να σε πονέσει αυτός που αγαπάς;
Πόσο μπορεί η Αγάπη να νικήσει τον Εγωισμό;
Με ανησυχεί που από την άρνηση στην αποδοχή περνάω με μόνο οδηγό τη θλίψη.
Τον φοβάμαι τον Εγωισμό μου, που φυλακισμένος στο κελί της Αγάπης κοιμάται με τις πληγές του στα σκοτεινά. Φοβάμαι μην ξυπνήσει από τον πόνο. Φοβάμαι μη μου αρπάξει το τιμόνι και πέσουμε στο δέντρο, γιατί θα τσαλακώσει την ψυχή μου αυτό το τράκο.
Στη βάση και στην ουσία υπήρξα ευτυχισμένη. Ο πόνος ξέρω θα υποχωρήσει, και η ζωή θα συνεχιστεί.
Θέλω να κρατήσω μόνο τα καλά. Στα κακά ήμουν συνένοχη και τώρα που τα παρατηρώ προσεύχομαι να γίνω πιο σοφή.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

μηνύματα στο μπουκάλι
- Τον πάτο μάλλον τον βρήκα ;)
- Είναι ήσυχα εδώ κάτω. Λέω να αράξω λίγο να πάρω δυνάμεις.
- Μη χαίρεστε θα επανέλθω δριμύτερη

8 Comments:

Blogger ΠΗΓΑΣΟΣ said...

Είχες γράψει στο τελευταίο σου ποστ
''Ελπίζω να τα ξαναπούμε σύντομα και να είναι όλα καλύτερα
να έχω βρει τον πάτο για να δώσω μια σπρωξιά να ανέβω''

Δώστη τώρα τη σπρωξιά !!

17/6/06 01:26  
Blogger terrangirl said...

@πηγασος: Η καθοδος ήταν κουραστική γιατί έχασα τη σκανταλόπετρα. Εδώ στον πάτο έχει ηρεμία και γαλήνη. Εδώ μπορώ να γιατρέψω τη θλίψη μου. Είναι ένα στάδιο θεμιτό να το περάσω (το λέει κι ο ψυχολόγος). Γιατί μόλις ανέβω έχω μεγάλο αγώνα e.g. να ξαναστήσω τη ζωή μου από την αρχή, μιας και πρόκειται για διαζύγιο. Μην το βλέπεις αρνητικά είναι η αποδοχή που μόλις είρθε και είναι νωρίς για δράση από μέρους μου.

18/6/06 12:11  
Blogger ΠΗΓΑΣΟΣ said...

Δε το βλέπω αρνητικά. Θετικά το γράφω, για σένα. Εξ΄άλλου μια που όπως μου λές είσαι στο στάδιο της αποδοχής, μην αργήσεις εκεί κάτω, τώρα που καλοκαίριασε...

19/6/06 19:00  
Blogger terrangirl said...

yeap καλοκαιράκι :) αυτό μου το θύμισε και η Charlie Alexandra. Θα το πιστέψεις ότι το είχα στη ουσία ξεχάσει. Μου φτιάχνει τη διάθεση η υπενθύμιση αυτή.
Φχαριστώ :)

19/6/06 20:59  
Blogger Charlie Alexandra said...

re koritsaki tha ithela na sou tilefoniso tora ki oxi na sou afiso post... gamoto...

20/6/06 00:45  
Blogger ellinida said...

Καλημέρα Φαληριώτισα και Κολλεγιάς !
Γνωρίζω επακριβώς τα συναισθήματα βυθού . Τουλάχιστον κάποια στιγμή αρχίζει η ανάδυση .
Γίναμε 4 οι Κολλεγιάδες στα μπλογκς , οι 3 από Φάληρο !
Σε διάβασα ... απίθανη !
Να είσαι καλά .

20/6/06 08:48  
Blogger nyctolouloudo said...

Σε αυτή την κ...ζωή ένα πράγμα κυνηγάμε. την ευτυχία! Μας είπαν πως μπορούμε καινα την βρούμε και να την κρατήσουμε και να την κάνουμε για πάντα δικιά μας. Μ αλακίες μας έλεγαν. Το μόνο που έχουμε πετύχει είναι να χάνουμε τον χρόνο κυνηγώντας την.

Ο 'πάτος' δεν θα σου λύσει τα προβλήματα... ίσα-ίσα, θα σου τα δυσκολέψει κι άλλο γιατί το βάθος του είναι ατελείωτο...μαύρο και άραχνο!

Aνέβα λοιπόν επάνω! γύρνα! θα σου κοπεί η αναπνοή.

20/6/06 12:02  
Blogger ViSta said...

Από ότι διάβασα στο τελευταίο σου post έχεις αφήσει τώρα τον πάτο και βρίσκεσαι στην επιφάνεια. Χαίρομαι, εύχομαι και πιο ψηλά, και γιατί όχι πάνω από τα σύννεφα... Όσο για τον πάτο, μην στεναχωριέσαι πάντα εκέι θα είναι, δεν χάνεται, άμα πάλι χρειαστείς την ηρεμία του ξέρεις που θα τον βρεις... Μερικές φορές αυτό και μόνον θα αρκεί για να γαληνέψεις... Να είσαι καλά, όπου και να βρίσκεσαι :-)

(έχεις καιρό να γράψεις... εύχομαι αυτό να είναι καλή ένδειξη)

24/9/06 09:59  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home