Δευτέρα, Ιουνίου 26, 2006

Judas kiss ή Judas Priest


Judas Priest μακράν
δε με πρόδωσαν ποτέ και τις μέρες αυτές είναι συνέχεια μαζί μου με το Angel.


Angel - put sad wings around me now
Protect me from this world of sin
So that we can rise again

Oh angel - we can find our way somehow
Escaping from the world we're in
To a place where we began

And I know we'll find
A better place and peace of mind
Just tell me that it's all you want - for you and me
Angel won't you set me free

Angel remember how we'd chase the sun
Then reaching for the stars at night
As our lives had just begun

When I close my eyes I hear your velvet wings and cry
I'm waiting here with open arms - oh can't you see
Angel shine your light on me

Oh angel will we meet once more - I'll pray
When all my sins are washed away
Hold me inside your wings and stay
Oh! angel take me far away

Put sad wings around me now
Angel take me far away
Put sad wings around me now
So that we can rise again

Παρασκευή, Ιουνίου 16, 2006

Εδώ ο καλός ο βουτηχτής - σκέψεις από το βυθό




Ημερολόγιο βυθού - Μέρα 7


Πώς μπορείς να συμβιβάσεις από τη μία τη λογική σου που σου λέει ότι αυτό που σου συμβαίνει είναι οριστικό αλλά από την άλλη κάνεις μια αρνησηάρα ναααα με το συμπάθιο;
Όταν αυτό που σου συμβαίνει είναι τόσο επίπονο και τόσο ξαφνικό που δεν αντέχεις ούτε να το περιγράψεις με 2 λόγια, πώς μπορείς να ξυπνάς χωρίς να κλαις;
Ξέρω ότι είμαι σε σοκ ακόμα αλλά δεν καταφέρνω να χαλαρώσω να κυλιστώ στη θλίψη μου και να ζήσω αυτό το συναισθηματικό πένθος ώστε να φτάσω στην αποδοχή φυσιολογικά. Δεν μου το επιτρέπουν οι περιστάσεις που κάθε μέρα κάνουν αυτό το σοκ πιο έντονο. Η καρδιά μου σφίγγεται μέσα μου, η αναπνοή μου γίνεται δύσκολη, με κόπο τόσο συχνά που κοντεύω να το συνηθίσω.
Πόσο θέλω να τρυπώσω κάπου και να κοιμηθώ μέχρι να σταματήσει αυτός ο πόνος.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ημερολόγιο βυθού - Μέρα 12

Δεν έχει νόημα η ελπίδα σε κάτι που από μόνο του φωνάζει τέλος.
Πόσο πολύ μπορεί να σε πονέσει αυτός που αγαπάς;
Πόσο μπορεί η Αγάπη να νικήσει τον Εγωισμό;
Με ανησυχεί που από την άρνηση στην αποδοχή περνάω με μόνο οδηγό τη θλίψη.
Τον φοβάμαι τον Εγωισμό μου, που φυλακισμένος στο κελί της Αγάπης κοιμάται με τις πληγές του στα σκοτεινά. Φοβάμαι μην ξυπνήσει από τον πόνο. Φοβάμαι μη μου αρπάξει το τιμόνι και πέσουμε στο δέντρο, γιατί θα τσαλακώσει την ψυχή μου αυτό το τράκο.
Στη βάση και στην ουσία υπήρξα ευτυχισμένη. Ο πόνος ξέρω θα υποχωρήσει, και η ζωή θα συνεχιστεί.
Θέλω να κρατήσω μόνο τα καλά. Στα κακά ήμουν συνένοχη και τώρα που τα παρατηρώ προσεύχομαι να γίνω πιο σοφή.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

μηνύματα στο μπουκάλι
- Τον πάτο μάλλον τον βρήκα ;)
- Είναι ήσυχα εδώ κάτω. Λέω να αράξω λίγο να πάρω δυνάμεις.
- Μη χαίρεστε θα επανέλθω δριμύτερη

Παρασκευή, Ιουνίου 02, 2006



Το παρόν ιστολόγιο δεν έχει κλείσει
Προσωρινά απλώς αργεί
ο λόγος απλός και ουχί χρονικός
μου λείπει η διάθεση και η όρεξη
Η ζωή μου έχει πάρει περίεργη τροπή
ουδόλως ευχάριστη
βάλλομαι από όλες τις μεριές
σήμερα δεν μπορούσα να πάω ούτε στη δουλειά
στον ψυχίατρο ίσως να πρέπει να πάω
για κάνα Prozac μπας και αντέξω
άντε να δούμε πότε θα πιάσω πάτο
Διαβάζω που και που τα αγαπημένα μου ιστολόγια
είναι μια μικρή όαση για μένα
άνθρωποι που δεν τους ξέρω και δεν με ξέρουν
πόσο κουράγιο και δύναμη μου δίνουν

Ελπίζω να τα ξαναπούμε σύντομα και να είναι όλα καλύτερα
να έχω βρει τον πάτο για να δώσω μια σπρωξιά να ανέβω