Κυριακή, Απριλίου 23, 2006

Χριστός Ανέστη! Πάλι; Και σου είπα άλλη φορά να βάζεις καρφιά Τσελέπη

Ευτυχισμένο το Νέο Πάσχα
Άντε και ξανά μανά του χρόνου καλό πάρτι χοληστερίνης.




Και μην κάνετε τις πάπιες. Αυτό κάνει όλο το πανελλήνιο, που σχεδόν το μόνο από τα έθιμα του Πάσχα που κρατάει ευλαβικά, είναι το περιδρόμιασμα της Κυριακής με τον πατροπαράδοτο οβελία (και το κατσικάκι, και το κοκορέτσι, και το σπληνάντερο, και της πατατούλες, και τα αυγά, και το τζατζίκι, και..., και..., αν συνεχίσω θα μοιάζει με κατάλογο ταβέρνας).

Να ευχηθώ επίσης καλό κουράγιο στους εφημερεύοντες στα νοσοκομεία μια και στάνταρ από το βράδυ της ανάστασης και μετά κάνουν χρυσές δουλειές (τραυματισμοί από βαρελότα, δυσπεψίες, καρδικά, τροχαία, ξεμαλλιάσματα, ξεματιάσματα κλπ.)

Όσο για το δικό μου Πάσχα μμμ... τι να πω δεν κατάλαβα τπτ.

Κάτι έκανα λάθος μου φαίνεται
...μωρέ πολλά έκανα λάθος
(όχι που θα ήμουν καλύτερη από το πανελλήνιο)

Έμεινα Αθήνα... (σφάλμα πρώτο μέγα και τραγικό)

Προσπάθησα να βάψω κόκκινα αυγά με φυσικό τρόπο...
(σφάλμα δεύτερο δευτερεύον και μικρό
να σπαταλήσει πολύ χρόνο ικανό)
HUGE αποτυχία. Είχα ακούσει για μια μέθοδο με παντζάρια και αποφάσισα να την ακολουθήσω. Τα αυγά πήραν χρώμα μετά από 5 ώρες βουτηγμένα μέσα στο παντζαρό-ζουμο-πολτό. Το χρώμα βέβαια δεν γινόταν αντιληπτό μιας και από λευκά δεν είχαν γίνει κόκκινα, ούτε καν ροζ ή μωβ. Απλώς έγιναν σαν τα καφέ αυγά. Ενώ ήταν βαμμένα δηλαδή, έδειχναν φυσικά και άβαφτα.
Είμαι επισήμως μακιγιέζ αυγών. (και ψωνάρα)
Αλλά εδώ δεν εκτιμούν την τέχνη και την δύναμη της φυσικής ομορφιάς (θέλουν κάτι κιτς κόκκινα). Τα πέρασα κι εγώ μια βαφή στο τέλος.

Πήγα στην εκκλησία για την Ανάσταση
(σφάλμα τρίτο καίριο και κωμικοτραγικό)
Ναι, στην Ανάσταση ήταν η χαριστική βολή.
Είδα το Ρουβά (όχι τον ίδιο, σε λαμπάδα βρε κουτά).
Είδα όλο το ανοιξιάτικο και καλοκαιρινό ντεφιλέ 2006. (Έλεος)
Τα μαλλιά μιας κυρίας άρπαξαν πάνω στο χριστός ανέστη κι όπως ήταν φορτωμένα με λακ έκαναν ένα δυνατό τσιριχτό θόρυβο. Ο κόσμος νόμιζε ότι είναι βαρελότα και θαύμαζε, και χειροκροτούσε!!!
Του παπά του άρπαξαν τα γένια και τσίριζε μες το μικρόφωνο,
και μετά κάτι πιτσιρίκια του έκαναν πρίμο σεκόντο με τη μούρη σαν του καρβουνιάρη από κάτι αυτοσχέδια που τους έσκασαν και έκλαιγαν ?μαύρο? δάκρυ
Στο τέλος να και η καμπάνα (ηλεκτρονική παρακαλώ) που βάραγε με τρελά ντεσιμπέλ ? αλλά πολύ τρελά λέμε - για πολλή ώρα, σαν να είχαμε πόλεμο.
Ήταν θαρρείς και σου φώναζε άντε φύγε, άντε φύγε, άντε φύγε... τόσο δυνατά, τόσο εκκωφαντικά μέσα στα τύμπανα μας.
Ένοιωσα πολύ δυσάρεστα.
Ευτυχώς στο σπίτι η μαγειρίτσα της μάνας μου έκανε το θαύμα της και ηρέμησα. (να και κάτι καλό... ξέρω τι σας λέω η μαγειρίτσα της μάνας μου είναι ιαματική)

Σήμερα το μεσημέρι συμφάγαμε με τα σόγια
(σφάλμα τέταρτο θανατηφόρα βαρετό
αλλά και γευστικά αδιάφορο)
Η σύνθεση από μόνη το μαρτυρά: δυο χήρες, δυο ζωντοχήρες, δυο πληροφορικάριοι (κατά το λεγεωνάριοι ήτοι εγώ και το έτερο ήμισυ), και ένας μικρός 1.5 χρονών.
Το μενού κατσικάκι (στεγνό, ξερό και αδιάφορο) στο φούρνο με πατάτες, φρικασέ (Δ.Γ./Δ.Α αφού το σιχαίνομαι και δεν το βάζω στο στόμα μου από παιδί) σαλάτα ντομάτα αγγούρι, ρώσικη, ροκφόρ, τυρόπιτα, κόκκινα αυγά. Ήπιαμε όλοι μαζί 4 κουτάκια αναψυκτικά, 2 σόδες και 2 ολόκληρα ποτήρια άσπρο κρασί (τρελό κέφι κάναμε το ομολογώ)

Πάει πέρασε... πότε; ποιος; εγώ δεν κατάλαβα. Δεν ξέρω τι να πω!

Να μην ευχηθώ και του χρόνου ε;

9 Comments:

Blogger Gurgo said...

και για σενα χρονια πολλα!

24/4/06 12:06  
Blogger terrangirl said...

Ευχαριστώ gurgo και χρονια πολλά.
Ελπίζω να πέρασες καλύτερα από μένα :)

υ.γ. για κάποιο λόγο το σχόλιο σου το εμφάνησε σήμερα. Άραγε υπάρχει κάποιο προβληματάκι στο Blogger γενικώς ή μόνο εγώ το έχω?

27/4/06 21:33  
Blogger nyctolouloudo said...

εγώ διάλεξα να κάνω ανάσταση με αρκετούς μεθυσμένους που έπεσαν επάνω στο ψητό αρνάκι σαν τους καννίβαλους....ευτυχώς που είχαν φτιάξει αγγινάρες με αυγά και μία σπανακόπιττα και το ψυγείο είχε αρκετό παγωμένο νεράκι για μένα....( όχι βότκα )
και την κυριακή την έβγαλα με τσουρεκάκια και αυγουλάκια...!


και του χρόνου!!!!

27/4/06 23:30  
Blogger terrangirl said...

μεθυσμένα χρώματα μόνο με νεράκι; Ούτε καν λίγο κρασάκι!!!
δε σε πιστεύω :p
και του χρόνου λοιπόν :)

28/4/06 20:36  
Blogger Gurgo said...

Ακουγα πως πολλους εχουν το ιδιο προβλημα!
χχχ

29/4/06 08:40  
Blogger αερικό said...

Κι εγω με Σουρωτη την εβγαλα..:-))

8/5/06 12:13  
Blogger Epicuros said...

Μιά ιδέα είναι οι γιορτές. 'Οπως έγραψα και στο Βλογ το Πάσχα, εμένα δεν μου λένε τίποτε. Τα έθιμα μου αρέσουν αλλά δεν είμαι και φανατικός στην τήρησή τους. Από όλα τα φαγώσιμα που ανέφερες το μόνο που με ενδιαφέρει είναι μιά πετσούλα από το αρνάκι. Τη ρώσικη σαλάτα τη φτιάχνω μόνος και πολύ καλλίτερα από τις έτοιμες.

10/5/06 07:18  
Blogger Charlie Alexandra said...

ksero oti mpaino ligo eteroxronismena sto post alla taftistika toso me tin pikra sou ton teleftaion imeron pou ithela na to ksepsaxniso olo to blog. na do pote arxises na niotheis asxima, ti egine, .... ki exo na po
1. mia maquilleuse avgon den exei tpt na fovatai (ixixixixi)
2. an apokaleseis ksana ton eafto sou zontoxira tha se perimeno kato apo to spiti sou me kits kokkina avga :P
mouts mouts moutch(arlie)

20/6/06 01:01  
Blogger terrangirl said...

charlie ki ego telika eteroxronismena to eida to comment sou :)
den enoousa ton eafto mou me to zontoxira alla ti pethera mou kai ti kouniada mou, egw eimai me to group ton pliroforikariwn.
Vlepeis ekeini tin epoxi den eixe ginei akoma tipota.
An me ksanapw pliroroikario kindynevw akoma apo kits kokkina avga :P

30/6/06 13:50  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home