Τρίτη, Φεβρουαρίου 28, 2006

Ανθρωποι και ποντίκια

Από όλα τα περιφερειακά του υπολογιστή το πλέον παρεξηγημένο είναι το ποντίκι. Διαπιστωμένο!
Άσχετα από το μέγεθος και το είδος του προβλήματος με τον υπολογιστή που μπορεί ένας χρήστης (οποιουδήποτε επιπέδου) να αντιμετωπίζει, σχεδόν πάντα την πληρώνει το ποντίκι. Για σκεφτείτε το λιγάκι.
Ιδού και παραδείγματα "βγαλμένα από τη ζωή":

Χρήστες που εν τη αγνοία τους τείνουν να κατηγορούν και να ξεσπούν στο ποντίκι
Παράδειγμα α.
Έχει κολλήσει το λειτουργικό και δεν ανταποκρίνεται τπτ. Ο χρήστης θα σηκώσει το τηλέφωνο (αυτή τη μισητή συσκευή), θα καλέσει το support και θα παραπονεθεί ότι δε λειτουργεί το ποντίκι του.
Γιατί ρε φίλε λειτουργεί το πληκτρολόγιο; Δεν ξέρεις; Ε κοίτα ... Τι; δεν ξέρεις πώς; Ο καλός Θεούλης δε σου έδωσε άλλο χεράκι; Μόνο το δεξί στο οποίο έχεις οξυγονοκολλημένο το ποντίκι διαθέτεις. Δεν έχεις μάθει 5 χρόνια μπρος στο ρημάδι τίποτα;
Παράδειγμα β.
Έχει κρεμάσει κάποια εφαρμογή(και μόνον αυτή). Ο χρήστης αρχίζει να κάνει τρελά κλικ σε διάφορα κουμπιά της εφαρμογής και βλέποντας ότι δεν αλλάζει η κατάσταση αρχίζει να κοπανάει με μανία το ποντίκι πάνω στο γραφείο και ξανά κλικ και ξανά κοπανάει με μανία το ποντίκι πάνω στο γραφείο. Κάποια στιγμή κάνει ctrl+alt+del, επανεκκίνηση και τηλεφωνεί στο support να παραπονεθεί ότι το ποντίκι του κάνει την εφαρμογή να κολλάει και ότι το ίδιο έγινε και εχθές(!!!)
Μπράβο ρε συ! Να 'σαι καλά που το ανακάλυψες. Ώστε το ποντίκι σου φταίει που κολλάει η γαμημένη η εφαρμογή. Κάτσε να το πούμε και στους developers να μην ψάχνονται οι καημένοι. Το άτιμο το ποντίκι τι μας έκανε;

Χρήστες που εν γνώση της αθωότητας του, ξεσπάνε τον εκνευρισμό τους πάνω του
Παράδειγμα γ.
Ο Bofh, που κάνει bitching (όπου italic) στα παραπάνω παραδείγματα, προσπαθεί να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα ή χαλαρώνει παίζοντας. Εκείνη την ώρα δέχεται τηλεφωνήματα όπως αυτά των περιπτώσεων α. και β. Σηκώνετε. Κατευθύνετε σιωπηλά στο γραφείο του χρήστη α ή β (...δεν έχει σημασία πια) αρπάζει το ποντίκι τόσο απότομα που το ξηλώνει από τον υπολογιστή το πετάει με δύναμη κάτω και χοροπηδάει με μανία πάνω του. Aaaarrrrgh!!!
Παράδειγμα δ. (cultural shock ή αλλιώς τι έπαθε ο Σουηδός)
Σ' αυτή την περίπτωση έχουμε χρήστη Σουηδό (μέση ταχύτητα σύνδεσης Σουηδικού νοικοκυριού 100 Mb παρακαλώ) που προσπαθεί να δουλέψει remotely με σύνδεση dialup από ξενοδοχείο στην Ελλάδα (μέση ταχύτητα σύνδεσης Ελληνικού νοικοκυριού 100 Kb). LoL
Μετά από κάποια λεπτά υπομονής, δεν αντέχει και με αγανάκτηση για το αργόν της ταχύτητας, κοπανάει λυσσαλέα το ποντίκι πάνω στο γραφείο βγάζοντας ακατανόητες κραυγές.
Το αυτό μπορεί να συμβεί σε μικρότερη κλίμακα και σε οικιακούς χρήστες στην Ελλάδα που έχουν την τύχη να δουλεύουν σε μεσαίες επιχειρήσεις (μέση ταχύτητα σύνδεσης επιχειρήσεων στην Ελλάδα 1 Mb).Εδώ ο χρήστης περιμένει παραπάνω από ότι έχει συνηθίσει στη δουλειά για να φορτώσει η σελίδα. Τη στιγμή που ο χρόνος αναμονής έχει περάσει τα όρια της Ιωβηλαίας υπομονής του κάνει ένα εκνευρισμένο τοκ τοκ τοκ με το ποντίκι. Αλλά στου κουφού - call me ΟΤΕ - την πόρτα, το ποντίκι όσο θέλεις βρόντα.

Αυτά πάνω κάτω συμβαίνουν όταν το ποντίκι δεν φταίει. Φυσικά και στις περιπτώσεις που όντως το ποντίκι δεν λειτουργεί σωστά είτε λόγω προβλήματος στη σύνδεση με τον υπολογιστή, είτε λόγω σκουπιδακίου (εάν είναι optical), είτε λόγω μάκας εντός του (εάν είναι με μπίλια), είτε γιατί έχει φάει τα ψωμιά του (και τα κοπανήματα του), άπαντες σπεύδουν και πάλι να βιαιοπραγήσουν πάνω του.

Έχετε δει να κατηγορούν και εντέλει να κοπανάν τόσο συχνά το πληκτρολόγιο ή κάποιο άλλο περιφερειακό είτε αυτό λειτουργεί, είτε όχι; Σπάνια. Τι να φταίει άραγε που όλοι τα βάζουμε με το ποντίκι;
Τι να πω; Ίσως να φταίει το γεγονός ότι είναι μικρό και του χεριού μας.
Ανθρώπινη φύση ;)

Δευτέρα, Φεβρουαρίου 20, 2006

αγνοείται στρατιωτικό ελικόπτερο τύπου... Χιούι

Πριν λίγο ανακοίνωσαν στην τηλεόραση ότι αγνοείται(!!!) στρατιωτικό ελικόπτερο τύπου... Χιούι.
Ρε σεις, λέτε να έχει πάει βόλτα με τον Λιούι και το Ντιούι; :p

Σάββατο, Φεβρουαρίου 18, 2006

Ουφ...

Επιτέλους, μετά από τρελό πήξιμο στη δουλειά, τα πράγματα τείνουν στους κανονικούς τους ρυθμούς.
Χαλάλι το πήξιμο βέβαια γιατί αφορούσε καινούργιο κοσκινάκι,
αλλά το άτιμο ...κρατούσε βαζελίνη :-p
Οπότε λέω να ξεκινήσω το ΣΚ με ''πλοκάμι του καρχαρία''.
''Ντιρινίνι'' που το έχω τάξει στην thegypsy και ταιριάζει με
την περίσταση :-D
Ακούστε το τραγούδι αλλά ακόμα καλύτερα δείτε το video-clip.
Εγώ πάω να πέσω σε νάρκη τουλάχιστον μέχρι αύριο το μεσημέρι.

Καλό Σαββατοκύριακο

Σάββατο, Φεβρουαρίου 04, 2006

Ο θάνατος δεν έχει ηλικία

Πρόσφατα πέθανε ο παππούς της κολλητής μου. Ο παππούς Νικόλας είχε ζήσει ογδοήκοντα και πέντε χρόνια, ως επί το πλείστον γεμάτα και ευτυχισμένα. Τον αγαπούσα πολύ, για μένα ήταν ο παππούς ποτέ δεν γνώρισα σαν παιδί. Πήγα στην κηδεία και γενικότερα πέρασα το υπόλοιπο της ημέρας στο σπίτι της κολλητής.
Άκουγα τους τεθλιμμένους συγγενείς που παρέλασαν να τη συλλυπούνται, να λένε διάφορα λόγια της παρηγοριάς και να σχολιάζουν το πένθιμο γεγονός. Τοπ ατάκα της ημέρας ήταν το "νέος ήταν". (Πως!!!???)
Το κλασικό αυτό "νέος ήταν" το είχα ακούσει και όταν είχε πεθάνει ο πατέρας μου (σημειωτέον πέθανε στα 72). Τότε μου είχε φανεί κάπως υπερβολικό αλλά τώρα μου φάνηκε φαιδρό.
Για στάσου λίγο ρε φίλε... δηλαδή πόσο νομίζεις ότι ζει ο μέσος Έλληνας;
75 - 80 χρόνια; Κάπου εκεί είναι ο μέσος όρος. Πότε θα τον πεις γέρο;
Ή μήπως νομίζεις ότι στα πενήντα είναι κανείς απλά ώριμος και στα εξήντα με εβδομήντα απλά μεσήλιξ;
Χα, δηλαδή εγώ στα τριάντα έξι μου είμαι στην πρώτη νεότητα; Σιγά μη βγάλω και ακμή! Μακάρι να φτάσουμε τα χρόνια τους και να έχουμε την υγεία μας και την ελευθερία μας.
Ο θάνατος όμως δεν έχει ηλικία. Δεν υπάρχει το "too young to die". Πως θα μπορούσε αφού κάθε μέρα πεθαίνουν χιλιάδες μικρά παιδιά και μωρά.
Άντε ξεκολλάτε... που θα μου πείτε ότι ήταν νέος ο παππούς, που τα τελευταία χρόνια ήταν επικίνδυνο για την υγεία του και το κλάσιμο(μετά συγχωρήσεως) ακόμα.
Ήταν ένας γλυκύτατος σοφός παππούλης όμως που έλεγε ότι, όλες οι ηλικίες είναι όμορφες και καμιά δεν είναι καλύτερη από την άλλη, αρκεί να τις ζεις έχοντας πάντα κατά νου ότι ο θάνατος μπορεί να έρθει και αύριο.