Πέμπτη, Νοεμβρίου 24, 2005

Φοβού τους μικρόψυχους

Είναι κάτι ανθρωπάρια μικρά όχι στο μπόι αλλά στην ψυχή...
Τόσο μικρά και ποταπά που δεν θα διστάσουν μπροστά σε τίποτα
προκειμένου να αναρριχηθούν. Όσο ψυχή τους λείπει τόσο πιο μεγάλη
και ευκίνητη γλώσσα έχουν.

Δεν θα εκτιμήσουν ποτέ την καλοσύνη που τους
έχει προσφερθεί και στην πρώτη ευκαιρία θα την
πληρώσουν με τη μεγαλύτερη κακία.
Ολοένα και ξεφυτρώνουν σε κόρφους ως άλλοι Διαμαντίδες
...και όπως είναι φτιαγμένοι από την πάστα του ρουφιάνου
δε θα αργήσουν να τους δαγκώσουν.

Να τα αποφεύγετε γιατί παρ' όλο που λένε ότι η αγάπη
και η καλοσύνη κάνει θαύματα δεν θα αργήσουν
να σας ρίξουν το δηλητήριο τους.

Δεν φταίνε αυτά είναι στη φύση τους...

Τα καημένα!
Δεν μπορούν να αντισταθούν στον πειρασμό
να λερώσουν τα πάντα με την ρυπαρότητα της μίζερης ψυχής τους.

...Ρε ούστ!

Κυριακή, Νοεμβρίου 13, 2005

και μ' αρέσουν τα πειράματα...

Συνεπές στο όνομά του το παρόν blog δηλώνει συμμετοχή στο πείραμα του Παναγιώτη.
Η ιδέα του Παναγιώτη είναι να μετρήσουμε την επικοινωνιακή δύναμη των blogs.
Διαβάστε σχετικά με το Πείραμα και συμμετέχετε κι εσείς.

Κυριακή, Νοεμβρίου 06, 2005

Σύνδρομο WoW

Τον τελευταίο καιρό έχω παρατηρήσει από κοντά ασθενείς με σύνδρομο WoW (για όσους δεν γνωρίζουν WoW=World of Warcraft).Νέο, σχετικά, σύνδρομο με όλα τα συμπτώματα σοβαρής εξάρτησης. Την εμφάνισή του έκανε το 2004, με την διάθεση στην αγορά της νέας on line έκδοσης του παιχνιδιού Warcraft, και έφτασε τα όρια της πανδημίας με την ανάπτυξη και αύξηση των broadband συνδέσεων. Θύματα του συνδρόμου είναι κολλημένα μπροστά σε μια οθόνη, με το δάχτυλο να μαλακίζει τρελά το ποντίκι συνεχόμενα, για εβδομάδες ίσως και μήνες. Ζουν σε μια άλλη πραγματικότητα. Αυτή του online παιχνιδιού WoW. Δεν προλαβαίνουν ούτε για κατούρημα να πάνε (αλήθεια σας λέω έχω ένα ζωντανό παράδειγμα μέσα στο σπίτι μου). Αρρώστια! Όποιος πέφτει στο παιχνίδι αυτό γίνεται εντελώς εξαρτημένος για άγνωστο σε εμένα διάστημα. Άγνωστο, αφού τα άτομα που γνωρίζω και πάσχουν από το σύνδρομο WoW (4 εν προκειμένω) είναι σε αυτή την κατάσταση εδώ και 1,5 μήνα περίπου χωρίς κανένα σημάδι βελτίωσης.
Όχι μην ξεγελιέστε! Το κόλλημα που παθαίνει κανείς με αυτό το παιχνίδι δεν έχει καμία σχέση με τα κολλήματα που τρως με άλλα παιχνίδια, ούτε καν με αυτό του Warcraft Ι, ΙΙ και ΙΙΙ. Έχω φάει κατά καιρούς και εγώ ουκ ολίγα τέτοια κολλήματα και μπορώ να καταλάβω τι διαφορά. Συνήθως κολλάει κανείς για x χρονικό διάστημα μέχρι να τελειώσει το παιχνίδι ή να το βαρεθεί. Αν νύσταξεις σώνεις και την πέφτεις για ύπνο. Κατουριέσαι; no problem, pause και ξαλαφρώνεις. Αυτά συμβαίνουν συνήθως, και ξανατονίζω συνήθως, διότι το WoW δεν είναι ένα συνηθισμένο παιχνίδι είναι ένα απαιτητικό M.M.O.R.P.G (massive multiplayer online role-playing game).
Εκτός του προφανούς λοιπόν, ότι δηλαδή δεν σώζεις, δεν υπάρχει και pause. Διότι ο virtual κόσμος συνεχίζει να εξελίσσεται εφόσον υπάρχουν και άλλοι 500.000 παίκτες που περιδιαβαίνουν εκεί on line. Μπορεί, βέβαια, κανείς να παρατήσει τον χαρακτήρα του στη μέση της μάχης, η μιας διαδρομής και να πάει για κατούρημα, αλλά αυτό μπορεί να έχει δυσάρεστες συνέπειες για αυτόν. Στην καλύτερη περίπτωση πρέπει να βρίσκεται σε κάποια πόλη όπου μπορεί κανείς να αφήσει τον χαρακτήρα του κάπου να κοιμηθεί, να φάει κλπ.
Θέμα είναι και ο τρόπος πώλησης του παιχνιδιού. Ως αναμενόμενο αγοράζεις χρόνο. Αγοράζεις ,ας πούμε σήμερα, συνδρομή για 1 μήνα. Ωραία! Κάνεις login και ενεργοποιείς το χρόνο που αγόρασες με την κάρτα. Ο χρόνος που αγόρασες τελειώνει ακριβώς σε ένα μήνα από σήμερα. Παίξεις δεν παίξεις! Δεν αγοράζεις χρόνο παρουσίας στο παιχνίδι. Όχι! Αγοράζεις την σκλαβιά σου για ένα μήνα. Διότι, εφόσον γνωρίζεις ότι το χρόνος μετράει έτσι κι αλλιώς, νιώθεις ένα καταναγκασμό να παίξεις όσο το δυνατόν περισσότερο, να μην πάνε χαμένα τα 13 ευρώπουλα.
Το σύνδρομο WoW πάντως έχει κι άλλες διαστάσεις. Καθώς μαθαίνω, artifacts του παιχνιδιού πωλούνται μέσω e-bay και μετά γίνεται και η ανταλλαγή μέσα στο WoW. Βέβαια το φαινόμενο του παραεμπορίου είναι παρόν σε όλα τα mmrpg παιχνίδια σε τέτοιο βαθμό που έχουν φτιαχτεί εταιρίες που αγοράζουν π.χ. τα λεφτά σου από το Matrix online και σου τα αλλάζουν σε χρυσό για το WoW. Για τόσο προχωρημένες καταστάσεις σας μιλάω.
Πάντως αυτό που έχω να πω είναι ότι όσοι πάσχουν από το σύνδρομο γίνονται εντελώς pathetic. Χάνουν μεγάλα γεγονότα της τρέχουσας πραγματικότητας, καταντούν σαν ζόμπι από την αϋπνία, κινδυνεύουν από ουρολοίμωξη, κακή διατροφή, τηγανιές στο κεφάλι από αγανακτισμένους οικείους, διαζύγιο, απόλυση από τη δουλειά κλπ.
Και το χειρότερο! Προσπαθούν να πείσουν και τους άλλους να μπούνε στο WoW. Κλασσική περίπτωση junky:
- Φτιάξε μωρέ μια ελφίνα, που σ' αρέσει κιόλας, να παίζουμε μαζί. (και το φαΐ ποιός θα το φτιάξει;)
- Είναι τέλεια, θα δεις! Γνωρίζεις και άλλους και πας για quests (ναι και συγχρονίζεις τις φυσικές σου ανάγκες μαζί τους)
Τα πράγματα είναι σοβαρά και η κατάσταση έχει πολλές προεκτάσεις. Σκεφτείτε το. Οι παθόντες ας προσπαθήσουν λίγο να καταλάβουν ότι γίνονται θύματα, και οι μη παθόντες ας προσέχουν τις παρέες τους γιατί το σύνδρομο WoW είναι άκρως μεταδοτικό.

Υ.Γ. Αν γνωρίζει κανείς θεραπεία για το συγκεκριμένο σύνδρομο παρακαλώ πολύ να με ενημερώσει άμεσα

Παρασκευή, Νοεμβρίου 04, 2005

Friday night soundtrack

ποτέ στη ζωή μου δεν έχω νοιώσει πιο έντονα από τώρα την ανάγκη να φωνάξω με όλη μου τη δύναμη...
well you can all just KISS OFF into to the air...

Kiss Off
Violent Femmes

i need someone
a person to talk to
someone who'd care to love
could it be you
could it be yo-ou
the situation gets rough,
and i start to panick
its not enough
its just a habit
and, kid, you're sick
darling this is it
well you can all just kiss off into to the air
behind my back
i can see that stare
they'll hurt me bad but i won't mind
they'll hurt me bad they do it all the time
yea yea
yea they do it all the time
yea yea
they do it all the time
yea yea
they do it all the time
do it all the time
they do it all the time
do it all the time
they do it all the time
do it all the time

I hope you know that this will go down on your permenent record
oh yea
well don't get so distressed
did i happen to meantion that i'm impressed

i take one one one cause you left me and
two two two for my family and
three three three for my heartache and
four four four for my headaches and
five five five for my lonely and
six six six for my sorrow and
seven seven n-no tomorrow and
eight eight i forget what eight was for and
nine nine nine for a lost god
ten ten ten ten for everything everything everything

well you can all just kiss off into to the air
behind my back
i can see that stare
they'll hurt me bad but i won't mind
they'll hurt me bad they do it all the time
yea yea
yea they do it all the time
yea yea
yea they do it all the time
do it all the time
do it all the time
do it all the time
do it all the time
do it all the time
time time time time
timetimetimetimetimetimetimetime
do it all the time

Η κραυγή είναι εξαιρετικά αφιερωμένη στον αγαπημένο μου, στους γονείς μου, στους φίλους μου, στους γνωστούς μου, στους συναδέλφους μου, στους γειτονές μου, στις αδυναμίες μου, στα αδιέξοδά μου, στα συναισθήματά μου... (on and on and on)