Σάββατο, Ιουνίου 14, 2008

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΔΕΛΦΟΣ ΧΤΥΠΑ ΤΗ ΣΟΥΗΔΙΑ - BIG BROTHER RAIDS SWEDEN

Πρόσφατα μπήκα στο piratebay, και στην αρχική σελίδα υπάρχει μια ανακοίνωση στα σουηδικά που παραπέμπει στην σελίδα http://www.stoppafralagen.nu/.
Επειδή όμως τα σουηδικά μου είναι ανύπαρκτα, και φαντάζομαι λίγοι από 'μας το κατέχουν το άθλημα υπάρχει και μετάφραση του γούγλη στα αγγλικά που τη διαβάζω και ανατριχιάζω.
Στις 18 Ιούνη θα ψηφιστεί ένας νόμος που θα δίνει στην Σουηδική κυβέρνηση το δικαίωμα να παρακολουθεί όλες τις τηλεφωνικές και ηλεκτρονικές επικοινωνίες που περνούν τα σύνορα της χώρας.
Υπάρχει κι ένα πολύ σύντομο άρθρο στο blog του piratebay που στα σχόλια, για καλή μου τύχη, βρήκα παραπομπή για το blog του αρχηγού του Σουηδικού Πειρατικού Κόμματος Rick Falkvinge.
Ο Falkvinge αναλύει το θέμα, και παραπέμπει στην “έκρηξη” που προκάλεσε στη Σουηδική μπλογκόσφαιρα. Πιο συγκεκριμένα στο ποστ “More on the Ubiquitous Wiretapping Bill” αναφέρει κάποια σημεία κλειδιά του νομοσχεδίου τα οποία μεταφράζω πρόχειρα:

Σημεία κλειδιά του Νομοσχεδίου Παρακολούθησης Ηλεκτρονικών Επικοινωνιών

Το όνομα του νομοσχεδίου είναι En anpassad försvarsunderrättelseverksamhet, που μεταφράζεται κατά προσέγγιση σε Bελτιωμένη συλλογή στρατιωτικών πληροφοριών. Σημεία κλειδιά του νομοσχεδίου:
  • Σε περίπου 20 σημεία του εθνικού δικτύου πληροφοριών, όλη η κίνηση ηλεκτρονικών επικοινωνιών συνδέεται και τροφοδοτείται στην υπηρεσία Försvarets Radioanstalt (FRA). Αυτά τα σημεία είναι τοποθετημένα έτσι ώστε να δρομολογείται όλη η κυκλοφορία που μπαίνει και βγαίνει στη Σουηδία. Για τεχνικούς λόγους δρομολόγησης, θα περνά και η πλειοψηφία- εάν όχι όλη - της εγχώριας κίνησης.
  • Αυτό αφορά σε όλη τη κίνηση του διαδικτύου και της τηλεφωνίας. Για να αναφέρουμε μερικά μόνο παραδείγματα, το σερφάρισμα στον Ιστό, το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, το τηλέφωνο, και το fax.
  • Το FRA θα ανιχνεύει όλη την κυκλοφορία σε πραγματικό χρόνο σύμφωνα με περίπου 250.000 κριτήρια αναζήτησης. Η κυκλοφορία που ταιριάζει με τα κριτήρια θα σώζεται αυτόματα για περαιτέρω ανάλυση. Αυτό απαιτεί προφανώς μεγάλη υπολογιστική δύναμη. Δεν ξέρουμε την ακριβή έκταση της υπολογιστικής δύναμης του FRA, αλλά ξέρουμε ότι έχουν τον πέμπτο ισχυρότερο υπολογιστή παγκοσμίως, σε σύγκριση συνήθως με τα πυρηνικά εργαστήρια φυσικής.
  • «Οι πελάτες» που θα είναι σε θέση να τοποθετήσουν τα αιτήματα για τις αναζητήσεις περιλαμβάνουν όλες τις αρχές (περίπου 500 συνολικά, συμπεριλαμβανομένου του υπουργείου Μεταφορών, του τμήματος γεωργίας, κλπ., αλλά ειδικότερα η αστυνομία, η Μυστική Υπηρεσία και το τελωνείο).
  • Η πολιτική διοίκηση μπορεί να διατάξει (όχι αίτημα, αλλά διαταγή) πολιτική για επικοινωνίες που την ενδιαφέρουν.
  • Σημαντικές επιχειρήσεις θα έχουν επίσης την πρόσβαση στο πλέγμα υποκλοπής , αλλά θα πρέπει να κινηθούν μέσω μιας αρχής.
  • Το νομοσχέδιο επιτρέπει επιλογή συγκεκριμένων ατόμων του σουηδικού λαού για συγκεκριμένη παρακολούθηση , αν και μόνο κάτω από ορισμένους προϋποθέσεις.
  • Η εξουσιοδότηση για τη συλλογή πληροφοριών της υπηρεσίας διευρύνεται από τις «εξωτερικές στρατιωτικές απειλές» στις «εξωτερικές απειλές», οι οποίες εξηγούνται ως διεθνές έγκλημα, διακίνηση των ναρκωτικών, όπλων, ή ανθρώπων, μετανάστευση, θρησκευτικές ή πολιτιστικές συγκρούσεις, περιβαλλοντική αστάθεια και απειλές, ελλείψεις πρώτων υλών και κερδοσκοπία νομίσματος.
Όπως πολύ σωστά τονίζει ο Falkvinge με το νόμο αυτό η προεπιλογή του “δικαιώματος στην ιδιωτική ζωή” αλλάζει σε “παντοτινή και πανταχού παρακολούθηση
Αν λοιπόν αυτά συμβαίνουν σήμερα στην Σουηδία - μια από τις πιο δημοκρατικές χώρες στην Ευρώπη - είναι σίγουρο ότι θα μας επισκεφτεί ο Μεγάλος Αδελφός και εδώ πολύ πολύ σύντομα.
Το αντίστοιχο νομοσχέδιο, που πρόσφατα όλους μας απασχόλησε, θα ψηφιστεί αθόρυβα στην Βουλή μέσα στο καλοκαιράκι που ως γνωστό ο έτσι κι αλλιώς αδιάφορος μέσος έλληνας ασχολείται με τα μπάνια του.

Τρίτη, Μαρτίου 04, 2008

Δελτίο Τύπου από Freeblogers - αναδημοσίευση

Ανησυχία για την εν θερμώ νομοθετική ρύθμιση των blogs

Αθήνα, 1 Μαρτίου 2008

Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθoύμε με ανησυχία τη διαρροή στον Τύπο, με αφορμή τη γνωστή υπόθεση του blog press-gr, σχεδίων της κυβέρνησης για τη νομοθετική ρύθμιση της έκφρασης στο διαδίκτυο. Οι προθέσεις αυτές, αν ισχύουν με τον τρόπο που δημοσιοποιήθηκαν (συμπυκνώνονται σε έναν πρωτόγνωρο για τα διεθνή δεδομένα περιορισμό τής ανώνυμης/ψευδώνυμης έκφρασης μέσω ιστολογίων), πλήττουν θεμελιακά δικαιώματα κάθε πολίτη, δυνητικού χρήστη του διαδικτύου, παγιωμένα στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας, αναγνωρισμένα από το Σύνταγμα της Ελλάδας αλλά και από το διεθνές δίκαιο. Οι διαρροές αυτές δεν έχουν μέχρι στιγμής επισήμως επιβαιωθεί, πλην όμως η μη κατηγορηματική διάψευσή τους από την Κυβέρνηση δεν επιτρέπει εφησυχασμό.

Ως Έλληνες πολίτες και bloggers, με διαρκή αγωνία για την ελευθερία της έκφρασης και του Τύπου, στον τόπο μας αλλά και σε όλον τον κόσμο, δηλώνουμε ότι δεν θα ανεχθούμε κανενός είδους ρύθμιση που θα φέρει την Ελλάδα κοντά σε διεθνώς δακτυλοδεικτούμενα μελανά παραδείγματα χωρών που καταπατούν τα ψηφιακά δικαιώματα των πολιτών τους, όπως η Κίνα, η Βιρμανία και η Αίγυπτος. Εξάλλου, υπενθυμίζουμε, εξακολουθεί να εκκρεμεί δικαστικά η υπόθεση blogme.gr, η οποία, ως απόπειρα ποινικοποίησης του απλού υπερ-συνδέσμου (link), μας εκθέτει στην παγκόσμια διαδικτυακή κοινότητα.

Διανύοντας μια εποχή κατά την οποία η ιδιωτικότητα συρρικνώνεται διαρκώς και τα κάθε λογής απόρρητα υποχωρούν σε βάρος των πολιτών, χάριν κρατικών και όχι μόνο σκοπιμοτήτων, και κατά την οποία το άτομο, ως μονάδα, συνθλίβεται από οικονομικά και επικοινωνιακά μεγαθήρια, διατηρούμε την πεποίθηση ότι η διαδικτυακή ανωνυμία ή ψευδωνυμία είναι στοιχειωδώς απαραίτητη εγγύηση για την εξασφάλιση τής ελεύθερης ατομικής έκφρασης, της πληροφοριακής αυτοδιάθεσης και του υγιούς δημόσιου διαλόγου.

Το ισχύον νομικό πλαίσιο επιτρέπει, υπό δικαστικές εγγυήσεις, την ταυτοποίηση ψευδώνυμων ή ανώνυμων χρηστών του διαδικτύου στις περιπτώσεις που τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα στην ελεύθερη έκφραση και στην ιδιωτικότητα, σταθμιζόμενα με την ανάγκη προστασίας άλλων σοβαρών έννομων αγαθών, κρίνεται ότι πρέπει να υποχωρήσουν. Το καθεστώς αυτό, σε συνδυασμό με την αυτορρύθμιση των ψηφιακών κοινοτήτων, θεωρούμε ότι είναι επαρκές για την προστασία από έκνομες αντικοινωνικές συμπεριφορές που εκδηλώνονται μέσω του διαδικτύου.

  • Επισημαίνουμε ότι η νομοθέτηση εν θερμώ και καθ’ υπερβολή εκθέτει τη νομοθετική διαδικασία για έλλειψη νηφαλιότητας, απροσωποληψίας και ρυθμιστικής συνοχής.
  • Υπενθυμίζουμε ότι η κοινωνία των blogs δεν συνιστά κλειστή κάστα για λίγους, με συγκεκριμένα συμφέροντα, αλλά αποτελεί καθρέφτη όλης της κοινωνίας, ανοιχτό πεδίο έκφρασης για οποιονδήποτε πολίτη.

Συνεπώς,

  • Καλούμε την κυβέρνηση να δηλώσει σαφώς τις προθέσεις της και να διαψεύσει απερίφραστα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες σχετικά με πρόσθετη νομοθετική ρύθμιση της ελεύθερης έκφρασης στο διαδίκτυο.
  • Καλούμε το σύνολο των πολιτικών και κοινωνικών φορέων να λάβουν θέση απέναντι στα σχέδια αυτά και να διατρανώσουν την αντίθεσή τους προς οποιαδήποτε νομοθετική πρωτοβουλία στο μέλλον η οποία θα έχει παρόμοια παράλογα χαρακτηριστικά.
  • Επιφυλασσόμαστε για στενή παρακολούθηση του ζητήματος και για ανάπτυξη κάθε μορφής οργανωμένης δράσης (επικοινωνιακής, νομικής, θεσμικής).

Υπογράφουν οι ιδιοκτήτες των blogs,

και η πρωτοβουλία digitalrights.gr για τα δικαιώματα του πολίτη στον ψηφιακό κόσμο

Καλούμε όσους bloggers στηρίζουν το κείμενο αυτό να το αναρτήσουν στα ιστολόγιά τους.

Περισσότερες πληροφορίες

  • Για την ομάδα freebloggers: Ζαφείρης Καραμπάσης (chocolatehorizon at yahoo.gr), Θωμάς Τζήρος (tom.tziros at gmail.com)
  • Για την πρωτοβουλία digitalrights.gr: Αστέρης Μασούρας (asterios at gmail.com)

Το digitalrights.gr αποτελεί κόμβο πληροφόρησης για τα δικαιώματα του πολίτη στον ψηφιακό κόσμο. Μεταξύ άλλων, τα αντικείμενα δράσης περιλαμβάνουν ιδιωτικό απόρρητο (privacy), ανοικτά πρότυπα (open standards), πατέντες λογισμικού, πνευματικά δικαιώματα ψηφιακού περιεχομένου, και ελεύθερο λογισμικό.

-----

Διευκρινίσεις:

  • Το δελτίο τύπου αναφέρεται στις νομοθετικές ρυθμίσεις που διέρρευσε η εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος, στις 25/2. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος προανήγγειλε την επομένη, και το Υπουργείο Δικαιοσύνης ανήγγειλε στις 28/2, την ολοκλήρωση του έργου νομοπαρασκευαστικής επιτροπής για την ενσωμάτωση της Διεθνούς Συνθήκης της Βουδαπέστης για το Κυβερνοέγκλημα, που υπέγραψε η Ελλάδα το 2001, κι η οποία αφορά αδικήματα παράνομης πρόσβασης σε συστήματα Η/Υ, κι όχι αδικήματα προσβολής προσωπικότητας. Ούτε οι δηλώσεις των 2 υπουργών, αλλά ούτε κι αυτή του Πρωθυπουργού προχτες στη Βουλή διέψευσαν το δημοσίευμα του ΕΤ, αφήνοντας ανησυχίες για τροπολογία "σφήνα" στο νομοσχέδιο, που μπορεί να προσβάλλει την ελευθερία της έκφρασης στη χώρα μας. Αυτή ακριβώς την ανησυχία επισημαίνει το δελτίο τύπου
  • Το δελτίο τύπου εκφράζει όσους βοήθησαν στη σύνταξή του -μιά ομάδα πολιτών - bloggers που υπογράφουν με τη διεύθυνση των ιστολογίων τους- όσους το ανεβάσουν στα ιστολόγιά τους και την πρωτοβουλία digitalrights.gr. Kανείς απ' τους προαναφερόμενους δεν προσπαθεί να καπελώσει τη μπλογκόσφαιρα, ή να μιλήσει εκ μέρους όλων των bloggers. Δεν εκπροσωπούμε κανέναν εκτός απ' τους εαυτούς μας. Αυτό προς αποφυγή παρεξηγήσεων, που σίγουρα θα υπάρξουν

Κυριακή, Φεβρουαρίου 03, 2008

ΝΤΡΟΠΗ και ΟΡΓΗ...











... για τη συνεργασία αστυνομίας (ΜΑΤ) και φασιστών (Χ.Α)
... για την ανοχή από την κοινωνία τέτοιων πρακτικών
... για τη γαργάρα και την παραπληροφόρηση από τα ΜΜΕ για τα παραπάνω
... για την αποσιώπιση των αντιφασιστικών κινητοποίησεων σε άλλες πόλεις
... για την αποσιώπιση της πορείας-διαμαρτυρίας για το συνέδριο της Bionova

δε θα σχολιάσω άλλο οι εικόνες μιλάνε καλύτερα



- διαβάστε και το σχετικό ποστ στη γαλαρία που τα λέει όλα

- η φωτογραφία είναι μια από της πολλές που μπορείτε να βρείτε, μαζί με ανταποκρίσεις και πληροφορίες σχετικά, στο http://athens.indymedia.org/

Σάββατο, Δεκεμβρίου 22, 2007

ΧΕΙΜΕΡΙΝΟ ΗΛΙΟΣΤΑΣΙΟ


ΜΕ ΠΟΛΥ ΑΓΑΠΗ
ΣΑΣ ΣΤΕΛΝΩ ΤΙΣ ΕΥΧΕΣ ΜΟΥ

και ένα δωράκι

Ετικέτες

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 20, 2007

Αναδάσωση - Υπογράψτε τώρα!!! Θέλουμε 200.000 υπογραφές!!! Μπορούμε!!!

Εκδόθηκε ψήφισμα που υπογράφηκε από όλες τις χώρες της Ευρωπαικής Ένωσης ότι οι χώρες που επλήγησαν από τις πυρκαγιές πρέπει να δεσμευτούν ότι θα προστατεύσουν και θα αναδασώσουν τις καμένες περιοχές.

Ξέρετε ποιός δεν υπέγραψε;
Μα ποιός άλλος.... Η Ελλάδα!!!


Μπείτε στο www.petitiononline.com/forestgr/ και υπογράψτε!!! Πρέπει να μαζέψουμε χιλιάδες υπογραφές! Στείλτε το μήνυμα σε φίλους! Όλοι να συμβάλλουμε αν δεν θέλουμε να δούμε τσιμεντοποιημένες τις καμένες περιοχές!

Κυριακή, Ιουλίου 01, 2007

Μια φορά κι ένα καιρό ήταν η Πάρνηθα

Την Πέμπτη ήμουν “αλυσοδεμένη” στο γραφείο μέχρι αργά. Πολύ δουλειά, καμία επικοινωνία με τον έξω κόσμο. Δουλεύω σαν τρελή αλλά μια περίεργη τσίκνα μου ζαλίζει τη μύτη (ποιος ψήνει μπριζόλες γμτ και πεινάω). Δεν δίνω σημασία και συνεχίζω την εργασιακή μου φρενίτιδα.

9:00 μ.μ. Ομοιοπαθείς συνάδελφος μπαίνει αλαφιασμένος στο γραφείο. Καίγεται η Πάρνηθα μου λέει. Άλαλη εγώ. Βουτάμε τα κλειδιά και ανεβαίνουμε στη ταράτσα (σ.σ. Το γραφείο βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας) Το θέαμα που αντικρίσαμε ήταν σαν να βγήκε από τις σελίδες του Δάντη. Στο βάθος του ορίζοντα η κορυφογραμμή της Πάρνηθας ήταν στεφανωμένη με την κατακόκκινη λάμψη της φωτιάς που την έτρωγε, βυθισμένη σε μαύρο καπνό πυκνό που σαν σύννεφο έτοιμο να ρίξει την πιο δηλητηριώδη βροχή κάλυπτε τον ουρανό μέχρι τον Υμηττό.

Έμεινα εκεί να κοιτάζω θλιμμένη ανήμπορη να πιστέψω τα μάτια μου. Η μυρωδιά του καμένου που γέμιζε τα ρουθούνια μου ασφυκτικά εκεί στο Σύνταγμα χιλιόμετρα μακριά από τη φωτιά, αρκούσε για να καταλάβω την έκταση της.

Τι να σκεφτώ; Την καταστροφή του πράσινου; Τα κακόμοιρα ζώα που καίγονται ζωντανά; Τους πυροσβέστες που παλεύουν να σβήσουν τη φωτιά; Τους ανθρώπους που κατοικούν εκεί κοντά και κινδυνεύουν; Την ολική καταστροφή του τελευταίου πνεύμονα οξυγόνου της Αττικής;

Τι να οικτίρω; Την αδυναμία της κρατικής μηχανής να προστατέψει και να αποτρέψει από τέτοιας έκτασης καταστροφές; Την αναλγησία των εμπρηστών; Την ατιμωρησία τους; Την ανικανότητα τη των συμπολιτών μου για αντίδραση; Την αδιαφορία όλων για τις συνέπειες;

Θλίψη με κατέλαβε. Γύρισα στο γραφείο μη αντέχοντας να παρατηρώ ως άλλος Νέρωνας. Έκλεισα τον υπολογιστή και γύρισα σπίτι. Στην τηλεόραση έδειχνε πλάνα από την καταστροφή, δημοσιοκάφρους, αρμόδιους, αναρμόδιους και κάθε λογής φρούτο. Την έκλεισα.

Το πρωί παντού μύριζε καμένο θυμίζοντας ότι κάποτε υπήρχε η Πάρνηθα.
Σε λίγα χρόνια θα γεμίσει κι εκεί τσιμέντο όπως και στον Υμηττό, αλλά μην βγει κανένας και κλάψει που του πήρε το σπίτι η βροχή γιατί τότε θα τον βρω και θα τον κάνω φλεγόμενη Πάρνηθα.

Κι ύστερα με ρωτάνε γιατί δε θέλω να κάνω παιδιά. Να κάνω ok. Και μετά να τα στοιβάζω σε κλουβιά παιδότοπους, να τους λέω παραμύθια για το πως ήταν κάποτε η γη, και όταν με ρωτήσουν γιατί δεν μπορούν να αναπνεύσουν, να πιουν νεράκι ή να πάνε μια βόλτα έξω θα τους πω γιατί...
Γιατί παιδιά μου οι άνθρωποι στην πλειοψηφία τους ήταν, είναι και θα είναι μαλάκες. Γιατί τον εγκέφαλο τους δεν έμαθαν να τον χρησιμοποιούν, τζάμπα τον κουβαλούν στο καλοχτενιζμένο τους κρανίο.

Κυριακή, Ιουνίου 10, 2007

επιτέλους πίσω στα παλιά λημέρια

Τελευταία συμβαίνουν πολλά που καταφέρνουν και με κρατούν μακριά από το μπλογκ. Ακόμα και οι τσάρκες στα άλλα μπλογκ για κάποιο διάστημα ήταν αδύνατες. Επιστρέφοντας στα παλιά μου λημέρια διαπιστώνω ότι έχουν συμβεί εν τω μεταξύ πολλά.
Long time no see που λεέι και μια παλιά κινέζικη παροιμία, και οι τελευταίες μέρες με έχουν βρει να διαβάζω αναδρομικά.
Σχεδόν αδυνατώ να πιστέψω τα μάτια μου διαβάζοντας για το θάνατο της Αμαλίας.
Ελαφρύ το χώμα που τη σκεπάζει,
και δηλητήριο τα φακελάκια στις τσέπες των γιατρών.
Ο αγώνας της ευτυχώς δεν πέθανε
Δεν νομίζω, ότι μετά από όλα όσα γράφτηκαν, μπορώ να προσθέσω κάτι παραπάνω για τη σαπίλα που σκοτώνει καθημερινά χιλιάδες συνανθρώπους μας.
Δεν ξέρω αν θα έπρεπε να φοβάμαι κιόλας. Το να εκφράζεις την άποψη σου πλέον μάλλον είναι επικίνδυνο, είτε το κάνεις από το διαδίκτυο είτε μέσα από την τέχνη.
Αφού το βιντεάκι της Στεφανή από το artathina έχει οδηγήσει αυτή και το διευθυντή της έκθεσης στην σύλληψη, και έχει λογοκριθεί ακόμα και στο youtube.
Δεν καταλαβαίνω τι πρόβλημα υπάρχει με το "μουνί της Χάιδως" και γιατί το βρίσκουν να μην συνάδει με την ελληνικότητα; Η σημαία και ο ύμνος που απλώς είναι σύμβολα αυτό δεν συμβολίζουν; Την ελληνικότητα του φέροντος;
Δηλαδή όταν παίρναμε το Euro τόσα βυζάκια με την γαλανόλευκη σε παγιέτα(μπλιαχ) τι διαφορά είχαν; Γιατί τότε δεν άνοιξε ρουθούνι υποκριτές φαρισαίοι; Δεν θα πείραζε ακόμα κι αν τη βλέπανε στα βυζιά της Πάμελα Άντερσον αλλά πειράζει να την κρατά ένας μετανάστης που είναι ο καλύτερος μαθητής σε ελληνικό σχολείο.
Βρήκα και την πρόταση-έκθεση του blogersrepublic από blogers-designers με θέμα την ελευθερία στο Ίντερνετ. Και πολύ το χάρηκα. Γιατί κανείς μας δεν ξεχνάει το θράσος του τηλεβιβλιοπώλη και την προκλητική σύλληψη του Αντώνη Τσιπρόπουλου κι όλα αυτά στην ίδια πόλη, στην ίδια χώρα όπου λίγο καιρό μετά γίνεται το Παγκόσμιο Φόρουμ για τη Διακυβέρνηση του Ίντερνετ. Δεν αργεί και η δίκη στις 21 Ιουνίου, υπογράψτε αν ακόμα δεν το κάνατε. Ανησυχώ όμως για την έκβαση της.
Δυσοίωνο κλίμα! Πολύς ρατσισμός, πολύς φασισμός και πολύς φανατισμός, σε όλα τα επίπεδα και με κάθε έκφραση, επικρατεί. Χαίρομαι βέβαια που εδώ στα μπλογκ υπάρχει ακόμα κόσμος με ελεύθερο μυαλό, που προβληματίζετε με όλα αυτά και δείχνει με το δάχτυλο την κάθε μαλακία, που μαζεύει υπογραφές και συζητάει, που σατιρίζει και πληροφορεί.
Αλλά είναι αυτό αρκετό;
Κι εγώ εδώ τώρα που τα λέω τι πετυχαίνω άραγε;
Μη με παρεξηγείτε δεν αμφισβητώ τη δύναμη ούτε του μέσου ούτε του λόγου και δεν υποβαθμίζω καμία προσπάθεια, απεναντίας επικροτώ.
Απλά βλέπω ότι η πλειονότητα των ανθρώπων καθοδηγείται σε αυτή την κατάντια άβουλης φασιστοειδούς μάζας από έλλειψη παιδείας, από φόβο και ανασφάλεια. Μη αναστρέψιμη νομίζω πορεία εφόσον το παραπάνω τρίπτυχο καλλιεργείται με μεγάλη μαεστρία και επιμονή εδώ και πάρα πολλά χρόνια από την κάθε λογής εξουσία. Με αποτέλεσμα η ζυγαριά να γέρνει εγκληματικά προς τη χειραγώγηση της κάθε ελευθερίας του ατόμου.
Η Διεθνής Αμνηστία προειδοποιεί για λογοκριμένο ίντερνετ.
Αν τελικά οι δυνατοί αυτού του κόσμου καταφέρουν να φιμώσουν και αυτό το βήμα ελεύθερου λόγου και γνώσης;
Μετά τι γίνεται;
Θα μας κάνουν να φωτοσυνθέτουμε κιόλας;

Κυριακή, Μαρτίου 11, 2007

Νερό 1 - Μακροβούτι ...στη μνήμη

Ήταν η πρώτη ανάμνηση που μπορούσε να ανασύρει πηγαίνοντας όσο πιο πίσω μπορούσε στην παιδική της ηλικία. Αυτή που κατάφερε πρώτη να δεθεί με το εκκολαπτόμενο ακόμα τότε συνειδητό της, και έμεινε ανόθευτη από τις διηγήσεις των συγγενών. Κάθε φορά που βούταγε στη θάλασσα αναδυόταν αυτή η ανάμνηση σαν της φυσαλίδες του αέρα στο νερό.
Η ίδια δε θυμάται την ηλικία της, άλλωστε δεν τη γνώριζε ακόμα τότε. Αν ρωτήσουμε όμως την μητέρα της θα μας πει ότι ήταν το δεύτερο καλοκαίρι της ζωής της και μια και γεννήθηκε φθινόπωρο θα 'ταν δε θα 'ταν ενάμισι. Είχε ήδη περπατήσει άτσαλα, για να υποδεχτεί τον πατέρα της από ένα ταξίδι, κάποιο απόγευμα του χειμώνα. Τον πατέρα της που ήταν για κείνη ο γοητευτικός σύντροφος της μαμάς. Ακόμα δεν είχε αποκοπεί από την εικόνα της μητέρας της και είχε την αίσθηση της μονάδας μαζί της. Την ένοιωθε σαν προέκταση της ή ένοιωθε σαν προέκταση εκείνης. Αφού λοιπόν εκείνη τον αγαπούσε και τον εμπιστευόταν το ίδιο ένιωθε και η μικρή Ρίτα. Συνάμα όμως ήταν εκείνος που έπαιζε μαζί της και της μάθαινε ένα σωρό πράγματα. Η Ρίτα πίστευε ότι ήταν παντογνώστης και αλάθητος, και τον λάτρευε σαν έναν μικρό θεό.
Το καλοκαίρι εκείνο όπως κάθε καλοκαίρι έμεναν στο νησί. Ο πατέρας της, τις είχε πάει πολλές φορές, εκείνη και τη μητέρα της, για βαρκάδα. Αυτή τη φορά όμως ήταν η πρώτη βαρκάδα που έμεινε στη μνήμη της. ...Η βάρκα κυλούσε στο νερό που στραφτάλιζε στο πρωινό φως του ήλιου. Ο βόμβος της μηχανής την είχε υπνωτίσει, και ξαπλωμένη όπως ήταν μπρούμυτα στο κάθισμα παρατηρούσε τον ψυχεδελικό χορό των αφρισμένων από τη προπέλα κυμάτων με τις αχτίδες του ήλιου. Ήταν όλα πανέμορφα μέσα στην ηρεμία του πρωινού και η μητέρα της με τον πατέρα της αγνάντευαν κι αυτοί. Κάποια στιγμή έκαναν μια στάση στα ανοιχτά. Στον πατέρα της άρεσε πολύ να βουτά στο ανοιχτό πέλαγος. Η μαμά της όμως προτιμούσε για εκείνες τα ρηχά νερά της παραλίας, και η Ρίτα δεν καταλάβαινε τι ακριβώς ήταν αυτό που προτιμούσε ο πατέρας. Νόμιζε ότι η θάλασσα είναι παντού όπως δίπλα στην αμμουδιά που έπαιζε και πλατσούριζε.
Αφού ο πατέρας της έκανε μια παταγώδη βουτιά στη θάλασσα, άρχισε να κάνει μακροβούτια κάτω από τη βάρκα. Χανόταν για λίγο και μετά πότε έβγαινε από τη μια πλευρά της βάρκας και πότε από την άλλη. Ήταν πολύ αστείο και η μικρή Ρίτα διασκέδαζε σαν να χάζευε κάποιο δελφίνι.
- Θέλεις να βουτήξεις κι εσύ; της φώναξε ο πατέρας της
- άντε έλα να βουτήξεις... την παρότρυνε
δεν το δίστασε ούτε στιγμή, θα έπαιζε κι εκείνη έμοιαζε πολύ διασκεδαστικό. Πλησίασε στην ακρούλα προσεκτικά και με τη βοήθεια του γλίστρησε στο νερό. Την κρατούσε ο πατέρας της και δεν φοβόταν. Το νερό ήταν πιο κρύο από ότι στην ακρογιαλιά και της άρεσε πολύ αυτό. Κούναγε τα ποδαράκια της αυθόρμητα παρόλο που δε χρειαζόταν. Αφού πλατσούρισαν λίγο δίπλα στη βάρκα, της έδειξε πως να κλείνει τη μύτη της με τα δάχτυλά της για να μη μπει νερό. Και μετά βούτηξαν
Η αίσθηση ήταν μαγική καθώς στα αυτιά της έφταναν μόνο οι γαλήνιοι ήχοι του βυθού. Έβλεπε μέσα στην κρυστάλλινο μπλε του νερού ένα κόσμο ολοκαίνουργιο και τόσο διαφορετικό. Έναν κόσμο με απίστευτη αρμονία και χάρη, μυστηριώδη που όμως της γεννούσε τη γνώριμη αίσθηση της μήτρας. Κοπάδια από ψαράκια περιφέρονταν γλιστρώντας με μια ανεξήγητη ορμή μέσα στο νερό. Περίεργα φύκια και πανέμορφα υδρόβια φυτά λικνίζονταν στο ρυθμό του νερού, σε έναν πρωτόγονο χορό των πέπλων. Το φως του ήλιου τρυπώνοντας σε δέσμες έριχνε τον προβολέα στους νεραϊδένιους χορευτές του βυθού. Ήταν έκθαμβη!
Πέρασαν κάτω από τη βάρκα και βγήκαν με φόρα στην επιφάνεια. Ένα κύμα ιλαρότητας ξεκίνησε από την καρδιά της, απλώθηκε στο νου της και ξεχύθηκε μέσα από το στόμα της με γέλια δυνατά. Ζήταγε κι άλλο. Η επιθυμία της πραγματοποιήθηκε αμέσως, άλλη μια βουτιά την επέστρεψε στη μαγεία που μόλις είχε ανακαλύψει. Αχόρταγα ρούφαγε την πρωτόγνωρη διάσταση του αβαρούς και γλιστρούσε στην μαγευτική όαση που ανακάλυπτε. Το πέρασμα κάτω από τη βάρκα έστειλε άλλο ένα κύμα αδρεναλίνης στον εγκέφαλό της, ενισχύοντας τις αισθήσεις της και κάνοντας τις εικόνες που την κατέκλυζαν ακόμα πιο εντυπωσιακές.
Αναδύθηκαν από την άλλη πλευρά της βάρκας με φόρα και τινάχτηκαν έξω από τη θάλασσα μέσα σε ένα πίδακα νερού και γέλιου που κατάβρεξε ακόμα και τη μαμά της στη βάρκα. Εκείνη βρεγμένη και γελώντας τους κάλεσε έξω από το νερό - ήταν λίγο φοβισμένη για τη μικρή της. Απρόθυμα η Ρίτα της άπλωσε τα χεράκια της για να να βγει.
Σύντομα ήρεμη πια στην αγκαλιά της μάνας της αναμασούσε στο μυαλό της τις εικόνες που τόσο την είχαν μαγέψει και αγνάντευε τη θάλασσα. Εκείνη την ημέρα, παραδομένη στη πρώτη μνήμη που για πάντα χαράχτηκε στο νου της, ήταν σε κατάσταση ονειροπόλησης συνέχεια. Μεγαλώνοντας κατάλαβε πόσο δεμένη με το νερό είναι. Εκείνη η πρώτη καταγραφή στη μνήμη ήταν η απαρχή της συνείδησης του νερού που θα την κυβερνούσε πάντα. Χωρίς αυτό έχανε τις ισορροπίες της, γι' αυτό και στα δύσκολα πάντοτε επιζητούσε την ροή της ενέργειας του.

Ετικέτες

Τρίτη, Φεβρουαρίου 20, 2007

Η Ρίτα, η παντόφλα και η κλειδαρότρυπα

Τα τελευταία χρόνια η Ρίτα είχε αποκτήσει μια κακιά συνήθεια.
Οι κακές συνήθειες δεν φαίνονται από την αρχή. Η καθεμιά είναι μια συλλογική ύπαρξη από πάμπολλες άλλες που εκπορεύονται από την κύρια και την εμπλουτίζουν. Φανερώνονται σταδιακά και είναι ύπουλες. Δείχνουν το επικίνδυνο τους πρόσωπο συνήθως αφού καταφέρουν να κάνουν τη ζημιά τους.
Δεν ήταν ότι δεν την προειδοποίησε κανείς. Οι πολύ κοντινοί της φίλοι το έβλεπαν. Δύο εξ αυτών προσπάθησαν να τη νουθετήσουν ο καθένας με το δικό του τρόπο.
Η κολλητή της η Κάλλη το είδε πρακτικά (ειδικότητα της) και γλυκά, έμμεσα αλλά επίμονα προσπάθησε να την βοηθήσει να το αντιληφθεί. Ο κολλητός της που είναι και το τάλε-κουάλε της σε αρσενικό (περίπου) της τα 'χωσε έξω από τα δόντια πολλάκις. Αλλά ήξερε, ήξεραν και οι δύο ότι αν δεν έτρωγε την παντόφλα της δεν θα ίσιωνε.
Και η παντόφλα ήταν που φοβόντουσαν. Γιατί η κακή της η συνήθεια δεν την προετοίμαζε καθόλου για κάτι τέτοιο. Τουναντίον την έκανε ακόμα πιο ευάλωτη σε όποια παντόφλα τύχαινε να συναντήσει στο ακατάστατο μπουντουάρ της ζωής.
Η παντόφλα, η μία, η πιο επικίνδυνη, αυτή που την ένιωθαν, την μυριζόντουσαν να πλησιάζει απειλητικά, ήρθε ένα γλυκό απόγευμα του Ιούνη. Και η Ρίτα ήταν απροετοίμαστη ας όψεται η κακιά της η συνήθεια. Ήρθε ιπτάμενη, σαν βολίδα, με φορά νοτιοανατολική. Και με την ταχύτητα της, έσκασε δυνατά στο μάγουλό της, βάζοντας τη σε τροχιά γύρω από τον εαυτό της σαν ανθρώπινη σβούρα. Σαν χαμένος δερβίσης στροβιλίστηκε για αρκετή ώρα πάνω στο παρκέ. Μέχρι που η φυγόκεντρος και η τύφλα της από τη ζαλάδα την εκσφενδόνισαν πάνω στον τοίχο. Κόλλησε πάνω του και μετά από μια ξαφνική απόφαση του Χρόνου να δείξει έμπρακτα τη συμφωνία του με τη θεωρία του χάους, γλίστρησε με καρτουνίστικη ακρίβεια από τον τοίχο και σωριάστηκε στο πάτωμα.
Έκτοτε προσπαθούσε να σηκωθεί αλλά η κακή της η συνήθεια δεν είχε κοπεί εγκαίρως και την συνόδευε ακόμα. Αυτή λοιπόν σαν βαριά αλυσίδα κρατούσε τη Ρίτα εκεί στο πάτωμα. Περιττό να αναφέρω την απόγνωση και την αγανάκτηση των κολλητών της σ' αυτό το σημείο. Βλέπανε τις προσπάθειες της να πηγαίνουν στο βρόντο. Προσπαθούσαν να της εξηγήσουν αλλά εκείνη δεν ήθελε να καταλάβει και συνέχιζε το βιολί της. Παρ' όλ' αυτά είναι φιλότιμο παιδί και δεν το έβαλε κάτω κι ας ήταν για καιρό στα πατώματα με μια καταθληψάρα νααα με το συμπάθιο.
Ένα πρωί - ή μήπως ήταν βράδυ που φωτίστηκε κι αυτό από το φως της κατανόησης - αναγνώρισε το κακό της συνήθειο που είχε καταντήσει τροχοπέδη. Ήρθε ένας δάσκαλος παλιός, μέσα από τις σελίδες ενός παλιού βιβλίου της, να την ταρακουνήσει.
Είδε τον εαυτό της, σαν να κρυφοκοίταζε από την κλειδαρότρυπα της ντουλάπας, να είναι παγιδευμένος μέσα σε ένα δέντρο που είχε τυλιχτεί σαν βόας γύρω της. Το δέντρο ήταν πολύ μεγάλο και είχε ένα σωρό κλαδιά που φύτρωναν από αυτό και την τύλιγαν σαν μια εφαρμοστή φυλακή, σαν μια πανοπλία με σκουριασμένες αρθρώσεις, που την έκαναν άκαμπτη και ευάλωτη συνάμα. Έμεινε να παρατηρεί τον παγιδευμένο εαυτό της χαμένη σε μια άχλη που δημιούργησε άλλο ένα ακαθόριστο νεύμα του Χρόνου. Δεν κατάλαβε πόσο καιρό είχε το πριόνι στο χέρι της αλλά μόλις αυτό βρέθηκε μέσα στο πλέγμα της αντίληψής της ήξερε ότι ήταν πρακτικά ελεύθερη από την φυλακή που είχε τυλίξει την ύπαρξή της.

Όχι η ιστορία δεν έχει "χάπι εντ" ούτε καν εντ γιατί μια συνήθεια που έχει γίνει δεύτερη φύση δεν κόβετε από τη μια μέρα στην άλλη. Αλλά κόβετε. Και η Ρίτα έχει πάρει το πριόνι και κόβει. Όσο πιο πολύ κόβει τόσο πιο καλά νιώθει. Η ελευθερία είναι κοντά κι ας έχει ο δρόμος παγίδες. Τα είδε όλα καθαρά και τραγουδάει δυνατά.

Το γέλιο είναι το κλειδί,
και η άσκηση η πόρτα,
το άνοιγμα για να φανεί
πέσε στην έφηβη φωτιά
και στου νερού τη μήτρα

Ετικέτες

Κυριακή, Φεβρουαρίου 18, 2007

πάρε 5 ...

πως λέμε πάρε τον παπά κάπως έτσι.

Δεν τη γλίτωσα ούτε εγώ από το μπαλάκι που κλωθογυρίζει αυτόν τον καιρό στα μπλογκ. Μου το έκανε πάσα ο demasame re κι έτσι με τη σειρά μου θα σας πω 5 πράγματα για μένα.

1.Δεν γεννήθηκα στην Ελλάδα. Και όπως πολλοί ομογενείς, ήρθαμε με την οικογένεια μου από την Κωνσταντινούπολη στη μαμά πατρίδα, κατά τα τέλη της δεκαετίας του 70.

2.Μικρή έκανα κλασσικό μπαλέτο και ο καημός μου μέχρι την εφηβεία μου ήταν, που η μαμά μου δεν με άφησε να συνεχίσω και να γίνω πρίμα μπαλαρίνα. Μετά ευτυχώς μου πέρασε ο καημός αλλά ακόμα δεν έχω ανακαλύψει τι θέλω να γίνω όταν μεγαλώσω :P

3.Στο δημοτικό έδερνα τα αγοράκια της τάξης μου αλλά ποτέ κανένας δάσκαλος δεν με πήρε μυρωδιά γιατί πάντα πίστευαν ότι είμαι ένα γλυκό και ήσυχο κοριτσάκι. Κι όταν μεγάλωσα λιγάκι στην πρώτη μου νιότη, τις έβρεξα και σε κάνα δυο μαντράχαλους που τα 'θελε ο κώλος τους και ακόμα δεν έχουν καταλάβει πως τις φάγανε από μια μικροκαμωμένη φοιτητριούλα. Έκτοτε δεν έχω πειράξει ούτε μυρμήγκι γιατί έχω αναπτύξει μια αλλεργία στη βία.

4.Αφαιρούμε συχνά και ονειροπολώ με ανοιχτά τα μάτια. Ταξιδεύω κυριολεκτικά αλλού και αν κάποιος μου μιλήσει μπορεί και να μην τον πάρω χαμπάρι. Στο σχολείο μου την έλεγαν συχνά γι' αυτό μου το κουσούρι. Ευτυχώς τώρα μπορώ να επιδίδομαι στο αγαπημένο μου σπορ χωρίς να μου τη λέει κανείς (περίπου).

5.Το πρωί όταν ξυπνάω (που ξυπνάω πολύ δύσκολα) είμαι κομματάκι ανάποδη και δε γουστάρω να μου μιλάνε και πολύ. Αυτό συμβαίνει μόνο τις εργάσιμες μέρες , τα ΣΚ και τις αργίες είμαι αγία ;)

Τώρα με τη σειρά μου πρέπει να δώσω πάσα. Χμφχ... δυσκολεύομαι λιγάκι μια και ήδη πολλοί έχουν πάρει το μπαλάκι. Λοιπόν μετά από μια μικρή έρευνα πετάω το μπαλάκι με χάρη στους:

>>ακούγετε το κλασσικό κρεσέντο τυμπάνων για σασπένς και εφέ

Dark_Morpheus , The gypsy , Heliotypon , Nassos K. , Penguin_witch